her yeni güne başlamak...

mutlaka ekibe bir doz görsel ya da müzik ya da bir şey bir şey...

bazen kendimi böyle hissediyorum :) zım zım olarak yani

günlerin renkleri olsaydı

pazartesi - mavi

salı - sarı

çarşamba - kırmızı

perşembe - yeşil

cuma - gökkuşağı

cumartesi - turuncu

pazar - mor

ben diyorum ki

ruhu çok dolu insanlar, başka hayatların nasıl olduğunu merak eden, o hayatları içinde hisseden, empatisi yüksek insanlar daha üretken oluyor sanki. o hayatların içinde olmak, onların dertlerini çözümlemek (sadece çözüm bulmak değil) konusunda bir dertleri oluyor. tabi böyle olan tüm insanlar sanatçı olamıyor ama bence gerçek sanatçılar bu şekilde kendilerini dışa vuruyorlar.

aslında şimdi düşünüyorum da çok sevdiğim bir roman vardı. "bir genç kız yetişiyor" işte kahraman francie nolan'ın yaptığı da bir şekilde bunun bir versiyonuydu. kendinden utandığında ya da acı gerçekler onu zorladığında bunu hafifletmek için yalan söylemek yerine bir hikaye yazması. 

bu postun konusu değil ama "yaşasın sonbahar" istanbul'da bir başka güzel ve ışığın en yumuşak hali artık şehirde :) dans eden kız emojisi ve kalp kalp kalp :) ama kulağımda da ajda'dan "yakar geçerim" ne alaka gibi duruyor ama enerji doluyum. her sonbahar olduğu gibi :D

rüzgar

"rüzgâr, okşa onun saçlarını benim yerime
fısılda kulağına, sevdiğimi
rüzgâr, dolaş onun etrafında, dön gel bana
getir bıraktığı nefesi"

zor bir hafta sonu. denizde hayatını kaybeden 2 kişi. birer gün ara ile benzer haberler almak. üstüne de bir şekilde bu şarkının yer aldığı bir film. sonu ölümle biten.

tek bir his, ağır bir üzüntü hali. göğsüne oturan bir taş.

"ölülere acıma harry. yaşayanlara acı, her şeyden çok da sevgisiz yaşayanlara."

 bir dönem kapandı. hamit'i kaybettik. kalbim kırık.

ne güzel albüm kapağı

 

artık peyk dinlerken

çok mutsuz hissediyorum, solisti irfan'ın ruhu her şarkıda ama en çok da bunda:

***

beni mahvet, kısasa kısas

intikamın al yarana bas

"sulu bir şaka bu hayat

var olan katlanmak zorunda"

at istersen her şeyi

hıncını al yarana bas

"bu hayat böyle bir oyun

var olan dayanmak zorunda"

neden sonra hep sonra

Sonra sonra anlarsın

"Bugün yok ki yarın olsun

Düşünme kaybolursun"

Varsın olsun sen yine

Bildiğin gibi oyna

Bugün yok ki yarın olsun

Düşünme kaybolursun

Düşünme kaybolursun

Düşünme kaybolursun

yosun

böyle de şarkı yapılmaz ki :(

hatalarınla, pişmanlıklarınla gel

düzeltiriz hepsini birer birer

kızgınlıklarınla, kırgınlıklarınla gel

altından kalkarız beraber

yalnız değil, yenik değil

çaresiz hiç değilsin

suç ortağım, dizinin dibindeyim

hayat sana insafsızca

ne kadar tuzak kursa da

yosun gözlerine fedaiyim

yüzün gülene kadar

emrindeyim

utançlarınla, en gizlilerinle gel

hallederiz hepsini, geçer gider

savaşlarınla, haksızlarınla gel

doğru yolu buluruz, buluştururuz yeniden

zarar değil, ziyan değil

hepsi de kor, zor anı

insanız, var elbet hata payı

n'olmuş yani? Olmuş bitmiş

zaten bu dünya fani

yasla başını göğsüme

cennet baki

talep

 zihninin içine girmek istediğim insanlar var. daha iyi anlamak için.

güzel haber

kötü de olsaydı şarkı bu olurdu:

neler oldu, gel de bir benden duy
ben de senin gibi bir aşk yarasıyım
ben yaşadım, ben istedim

ben kendimin masalıyım

bu dünyaya sığmadım, sığamam
ben burada, yürek devler ülkesinde
masal bu ya, gözlerim kapalı

açsam, acı gerçek perdenin arkasında

kimimiz, gökkuşağından
diğerimiz, yasak doğuştan
bu cihana meydan okuyuştan
sabıkalı vesselam

hey, aslında onlar
öldürmek istiyor ölümü
kimse inanamıyor
maalesef fark etmiyor göründüğünü

neler oldu, gel de bir benden duy
ben de herkes gibi bir aşk yarasıyım
al sırrımı, ya tut ya beni vur
benzer hikayemiz, sanma başkasıyım

kimimiz meydan okuyuştan
sabıkalı vesselam

hey, aslında onlar
öldürmek istiyor ölümü
kimse inanamıyor
maalesef fark etmiyor göründüğünü