fısılda kulağına, sevdiğimi
rüzgâr, dolaş onun etrafında, dön gel bana
getir bıraktığı nefesi"
bir dönem kapandı. hamit'i kaybettik. kalbim kırık.
çok mutsuz hissediyorum, solisti irfan'ın ruhu her şarkıda ama en çok da bunda:
***
beni mahvet, kısasa kısas
intikamın al yarana bas
"sulu bir şaka bu hayat
var olan katlanmak zorunda"
at istersen her şeyi
hıncını al yarana bas
"bu hayat böyle bir oyun
var olan dayanmak zorunda"
neden sonra hep sonra
Sonra sonra anlarsın
"Bugün yok ki yarın olsun
Düşünme kaybolursun"
Varsın olsun sen yine
Bildiğin gibi oyna
Bugün yok ki yarın olsun
Düşünme kaybolursun
Düşünme kaybolursun
Düşünme kaybolursun
böyle de şarkı yapılmaz ki :(
hatalarınla, pişmanlıklarınla gel
düzeltiriz hepsini birer birer
kızgınlıklarınla, kırgınlıklarınla gel
altından kalkarız beraber
yalnız değil, yenik değil
çaresiz hiç değilsin
suç ortağım, dizinin dibindeyim
hayat sana insafsızca
ne kadar tuzak kursa da
yosun gözlerine fedaiyim
yüzün gülene kadar
emrindeyim
utançlarınla, en gizlilerinle gel
hallederiz hepsini, geçer gider
savaşlarınla, haksızlarınla gel
doğru yolu buluruz, buluştururuz yeniden
zarar değil, ziyan değil
hepsi de kor, zor anı
insanız, var elbet hata payı
n'olmuş yani? Olmuş bitmiş
zaten bu dünya fani
yasla başını göğsüme
cennet baki
çalışıyorum.
arkada levent yüksel'den yas çaldı.
ne özel, ve belirgin bir ses diye düşünürken kaybettiğim insanların seslerini hep hatırlayacak mıyım diye düşündüm.
tabi şarkının duygusu ve yağmurlu melankolik havanın sayesinde arada gözyaşları otomatik olarak geldi.
sonra dedim ki ses. ne kadar özel bir şey, bir canlının sesi. onu o yapan en önemli özelliklerinden biri.
yaşamayı seviyorum...
son not: aklıma birden bir afiş görüntüsü geldi. salih bademci - sesler
demek ki bu oyunu izlemeliyim.
şarkıları, notaları, melodileri, müziği çok seviyorum. onlarsız bir hayat düşünemiyorum.
space me out - boy amor, glassface dinleyin.